Afgelopen week kwamen we met collega’s van alle partners bijeen om na te denken over de toekomst. Met elkaar hebben we afgesproken dat we toewerken naar een klimaatadaptieve en waterrobuuste regio in 2050. Maar wat is dat? Hoe ziet het eruit? En voor wie? En hoe weten we dan wat ons nu te doen staat om te zorgen dat we daar in 2050 zijn?
Brieven aan de toekomst
Om onze ambities voor de toekomst nog concreter te maken, helpt het om brieven aan de toekomst te schrijven. Of brieven vanuit de toekomst aan het nu. Door dit met elkaar te doen, kregen we zicht op wat nog scherper kon en wat er nodig is om die ambities te bereiken.
Denk hierbij aan thema’s als rechtvaardigheid, balans tussen mens/dier/natuur, gezondheid, leefbaarheid, en omgang met verandering en onzekerheid. Deze input gaan we verder verwerken de komende periode tot bouwstenen voor een nieuw bestuursakkoord en uitvoeringsprogramma.
Naast dat het een waardevolle middag was voor RIVUS, was het ook een inspirerende middag voor de aanwezigen. Je krijgt tenslotte niet vaak gelegenheid om even stil te staan bij waarom je dit werk ook alweer doet. Prachtig om de drive en passie van onze collega’s te zien!
Er zijn vele mooie brieven geschreven en gesprekken gevoerd. Graag delen we er twee met jullie.
“Beste toekomst,
Ik kijk naar jou met zowel hoop als zorg. Hoop op een Nederland dat leefbaar blijft voor mens én natuur: groen, veerkrachtig en verbonden met het natuurlijke systeem. Een land waar we ons meestal veilig voelen, en waar we leren omgaan met momenten waarop dat minder vanzelfsprekend is. Een samenleving die goed samenleeft, ondanks de zorgen vanuit klimaatverandering. We moeten het samen doen.
Toch maak ik me zorgen. Over de waan van de dag, waarin we niet verder kijken dan het nu. Over keuzes die we nu maken zonder ze expliciet te benoemen of goed door te denken. En over de hardnekkigheid van ons huidige sociaal economische systeem, dat ons tegenhoudt terwijl verandering nodig is.
Tegelijkertijd zie ik kansen. Misschien zijn we flexibeler dan we denken en loopt het, door onze aanpassingskracht, toch relatief goed af. En misschien kan een toekomst die minder ‘comfortabel’ is, toch veel geluk brengen — omdat geluk niet alleen zit in voorspoed, maar juist in veerkracht, gemeenschap en creativiteit.
Met die hoop schrijf ik jou. In de wens dat we vandaag keuzes maken die jou leefbaar, groen en menselijk houden.”
Met warme groet,
—————————————————————————————–
“Brief aan de toekomst.
Wat jij ziet vandaag, is het product van vele jaren. Jaren van zoeken, van oefenen, van leren, van weten. Net zoals datgene wat ik hier in 2026 zie, en de manieren waarop ik leef, het resultaat is van al die jaren die er voor mij waren. Het is ooit een keer begonnen. “Maar het is nooit af.”
We zijn dus passant in de tijd. We handelen naar bevind van zaken, met de wetenschap van nu.
Mooie woorden, maar ik leef in een tijd waarin wetenschap onder druk staat en waarin andere belangen, anders dan een fijne, gezonde toekomst voor jou, centraal staan. In mijn vak doe ik wat ik kan om te laten zien dat de dreiging van het klimaat redelijkerwijs is op te vangen. En ik ben daarin gelukkig niet alleen. Ik doe mijn best om mensen die nog niet overtuigd zijn van de urgentie mee te nemen. Om hen een adaptief beeld van de toekomst voor te schotelen. Er zijn ondertussen allerlei machten en krachten die een andere, in mijn ogen verkeerde koers varen. Krachten voor wie verandering eng is en die graag behouden wat we hebben, en blijven hangen in het nu. Machten en krachten die zijn vergeten dat ook zij passant zijn en zelf meeliften op het enthousiasme en de vooruitgang van al diegenen voor hen. Voor hen is het nu “af”. Maar het is nooit af. Je moet dus weten dat we nu, ondanks dat we vooruit willen, de wind niet vanzelfsprekend in de rug hebben.
Ik kan alleen maar hopen dat je aantreft dat onze urgentie overal is geland. Dat we niet zijn blijven hangen in het nu van vandaag. Blijf vertrouwen op de wetenschap. Maar leer ook zelf, probeer uit, ga op je bek, begin overnieuw en neem afscheid van alles dat niet werkt. Wees moedig. En wees vooral een vooruitstrevende passant, vanuit een voorvader rol, die denkt aan de toekomst. Blijf innoveren, blijf je aanpassen omdat alles altijd verandert. Ook als je dat soms even niet goed uitkomt. Mijd mensen die roepen: “het is af”. Het is nooit af. Nu niet. Nooit niet.”